|| Imieniny:
| EINSTEIN |
| Lekcje |
| Tabele |
|
+ Kinematyka: 1. Względność ruchu 2. Prędkość jako wektor, p. średnia i chwilowa 3. Ruch jednostajny prostoliniowy 4. Ruch jedn. przyspieszony 5. Ruch jedn. zmienny 6. Przysp. dośrodkowe, ruch po okręgu, prędkość kątowa 1. » Względność ruchu. Ruch to podstawowe pojęcie w fizyce. Patrząc na jadący pociąg stwierdzamy domyślnie, że jest on w ruchu. Natomiast obserwator, znajdujący się w pociągu, może powiedzieć, że pociąg się nie porusza - może po nim chodzić i pociąg nie "ucieka". Kto ma rację? Otóż zależy to od "punktu widzenia". Mówiąc fizycznie, zależy to od układu odniesienia. W związku z tym nie istnieje pojęcie absolutnego ruchu. Każdy ruch jest względny , gdyż wymaga przyjęcia układu odniesienia. Każde ciało porusza się zawsze względem wybranego układu odniesienia. 2. » Prędkość jako wektor, p. średnia i chwilowa Rozpatrywać będziemy prędkość w ruchu prostoliniowym i krzywoliniowym. Tor ruchu, to podstawowe kryterium klasyfikacji ruchów. Tor ruchu: zbiór punktów, w jakich znajdowało się ciało w kolejnych chwilach danego ruchu. Jeżeli torem jest dowolna linia krzywa, tor taki nazywamy krzywoliniowym. Krzywą tą może być okrąg, parabola, elipsa. Jeżeli tor przebiega po lini prostej, mamy do czynienia z ruchem prostoliniowym. Prędkością średnią nazywamy prędkość, która nie odzwierciedla rzeczywistej wartości prędkości. Wartość prędkości średniej dla żaby wynosi v = 0,25m/s. Podczas ruchu mogą następować zatrzymania, przestoje, zwiększanie i zmniejszanie jej wartości.  Prędkość średnią przedstawia się tym oto wzorem. r to wektor
przemieszczenia, natomiast t, to czas w jakim to przemieszczenie nastąpiło.Prędkością chwilową nazywamy stosunek przemieszczenia, do czasu, w jakim nastąpiło. Prędkość chwilowa jest bliska rzeczywistej, w w/w przypadku żaby, otrzymalibyśmy prędkość chwilową rozpatrując jedynie małe przedzialy czasowe (np. skok żaby).  , tylko gdy 
3. » Ruch jednostajny prostoliniowy Najdokładniejszego opisu ruchu dostarczają nam równania. Noszą one nazwę kinematycznych równań ruchu i mają postać zależności prędkości od czasu:  Równanie ruchu ma postać v = const, pociąga to za sobą dwa wnioski: W najogólniejszym przypadku wektor prędkości definiujemy następująco:  Warto zwrócić uwagę, na funkcję o nazwie równania ruchu jednostajnie prostoliniowego, która wyraża się wzorem:  Wartości stałe to x i x0, zmiennymi są x i t.Sens fizyczny tego równania można w pełni dostrzec wgłębiając się w szerszą analizę przykładów ruchów. 4. » Przyspieszenie w ruchu prostoliniowym Stosunek wartości zmiany prędkości v do przyrostu czasu t, w którym przyrost nastąpił nosi nazwę Przyspieszenia. Wyraża się je wzorem:  Podobnie jak w prędkości chwilowej i przykładzie z "żabą", powyższy wzór nie obrazuje w pełni przyspieszenia. Rzeczywista wartość przyspieszenia może być różna w każdej chwili. Skracając czas obserwacji, do bardzo małych przedziałów, obliczymy wartość przyspieszenia chilowego:  , gdy:
5. » Ruch jednostajnie zmienny Ruch, w którym przyspieszenie jest stałe, nazywamy ruchem jednostajnie zmiennym.
W ruchu tym przyspieszenie ma wartość:  Również przy pojęciu przyspieszenia mamy doczynienia z kinematycznymi równaniami ruchu. Wygląda ono następująco:  Innym przykładem jest równanie opisujące położenie w ruchu jednostajnie zmiennym prostoliniowym, gdy x0=0 i v0=0. Ma ono postać:  Trudnością, która może pojawić się przy omawianym ruchu, jest posiadanie przez dane ciało prędkości początkowej. Po odpowiednich przekształceniach otrzymujemy równanie prędkości ruchu:  Kolejnym etapem jest umiejętność obliczenia przemieszczenia na podstawie wykresu v(t). Będziemy stosować równanie położenia w ruchu jednostajnie przyspiesoznym prostoliniowym w swej najogólniejszej postaci. Równanie to przedstawia się wzorem:  6. » Przysp. dośrodkowe, ruch po okręgu, prędkość kątowa Ciało poruszające się po torze krzywoliniowym ze stałą wartością prędkości doznaje przyspieszenia
prostopadłego do wektora prędkości o zwrocie do środka krzywizny toru.
Przyspieszenie dośrodkowe oznaczamy jako:  .Jeżeli wartość prędkości ulega zmianie wystąpi inne przyspieszenie, które ma kierunek styczny do toru. Obliczamy je podobnie jak dla ruchu prostoliniowego. Przyspieszenie to nosi nazwę stycznego i oznaczamy je jako:  .Całkowite przyspieszenie jest sumą obu przyspieszeń:  =
+ .Stosunek kąta wodzącego przez czas ruchu nosi nazwę prędkości kątowej.  wzór na prędkość kątowąJednostką prędkości kątowej jest: 
Gdy prędkość kątowa jest stała, dużo łatwiej ją znaleźć, jeżeli zakreślany kąt wynosi 360', co oznacza w mierze łukowej 2π radianów.Czas potrzebny na jego zakreślenie nosi nazwę okresu ruchu T. Okres jest to czas wykonania jednego pełnego obrotu. W tej sytuacji prędkość kątową najłatwiej obliczyć ze wzoru:  Związek między prędkością kątową a częstotliwością zapisujemy:  Istnieją cztery równoważne wzory na przyspieszenie dośrodkowe: 1.  2.  3.  4.  |
